|
Een week vol tegenslagen, overwinningen en postmedewerkers met attitude. Als het goed was zou ik deze week mijn resultaten moeten hebben om mijn verslag voor een deel af te hebben. Dus niet. Maandag was voor mij de dag dat ik de laatste gels zou draaien om mijn screening van mabs af te sluiten. Niet dus. Om een of andere manier gaf mijn controle gel aan dat er iets niet klopte met het lysaat wat ik op de gel zou scheiden. Uiteindelijk kwam ik er na 4 dagen achter dat het een van de stoffen was die ik gebruikte om mijn gels te maken. Deze was ‘zorgvuldig’ door de studentworkers gemaakt omdat de oude ‘batch’ op was die ik ooit had gemaakt. Na een nieuwe batch te hebben gemaakt lukte op eens alle gels wel en hadden naast mij, opeens andere collega’s ook geen problemen maar. Go studentworkers! Tijdens mijn zoektocht naar het probleem van de ‘funky’ gels heb ik wel mijn proposal kunnen afmaken. Hij is bij dr. Samuel ingeleverd en als het goed is hoef ik alleen wat correcties aan te brengen nadien en dan kan ik het meeste van de informatie gebruiken voor mijn verslag. Zal me een hoop bloed, zweet en tranen schelen eind mei. Niet alle Nederlanders hoeven het hier te doen maar ik zie het als een leerproces en omdat zo een stuk informatie schrijven toch behoorlijk tegen valt ben ik blij dat ik er nu vanaf ben. Alsof de gels die niet wouden werken al niet slecht genoeg was, stierf opeens ook de helft van mijn celculturen zonder redenen. Gelukkig heb ik de vloeistof van de cellen al en heb ik backups in vriezer. Moet ze allen nog een keer opgroeien om ze anders in te vriezen. Ik weet niet welke god ik pissed heb gemaakt mijn mooie gezicht maar dit is dus niet meer leuk. De volgende batch wordt dus ingevroren zo gauw het kan. Katja kwam deze week opeens ook een apparaat aanzetten waarmee ik meerdere samples op 1 gel kon testen. Dit ding was al in tijden niet meer gebruikt en lag onder een dikke laag stof. Ben blij dat ze me dit liet zien want anders had ik 20 gels moeten draaien inplaats van 6. Scheelt me toch een hoop werk en frustratie. Toen ik dit doorsprak met Samuel vroeg hij af wie dit domme ding had aangeschaft, moest ik bekennen dat het Laura was, zijn vrouw, die naast me zat. Ik heb me hierna maar terug getrokken en snel mijn oordopjes ingedaan. Vrijdag wou ik een pakketje opsturen en omdat ik toch mijn huur moest betalen zou ik dat op mijn weg doen naar de bank. Eenmaal bij het postkantoor aangekomen, vol trots mijn pakketje op de balie gezet en het gewicht viel ook mee, tot zover zo goed. Totdat ze het adres zag waar ik het heen wou sturen. Ik had het volgens haar helemaal verkeerd gedaan want het moest zo en zo. Ze zei dat ik het moest weten want ik was toch niet retarded? Excuse me? Het vrouw/mens/ding noemde me achterlijk? Dus ik moest nog wat bijschrijven op het pakketje en ze gaf me een pen met een plastic mes er aan. Dit doen ze zodat je hem niet stiekem in je zak kan steken. Ze zei nog vriendelijk dat ik me er niet moest mee snijden. Heb maar gezegt dat ik me er wel mee zou scheren. Weet niet wat ze had, maar ga nooit meer bij haar in de rij staan, that is for sure! Zaterdag ochtend mocht ik vroeg uit mijn nest want ik had beloofd om Tim op het vliegveld af te droppen. Om 5 uur heb ik hem weggebracht en om half 6 lag ik weer in mijn bed. Of ik wakker ben geworden in de tussentijd weet ik niet, maar roep toch altijd dat ik beter dan de Aggies rij al zou ik slapen. De rest van de dag bestond uit werken. Ja want mijn gels werkte eindelijk op vrijdag dus mocht voor het ‘echie’ gaan op zaterdag. Natuurlijk liep dit weer uit en reed ik om half 7 uiteindelijk naar huis. Gelukkig dat ik kon chatten met bepaalde mensen op het werk anders had ik het niet getrokken Hans was nog met mij meegereden omdat hij ook wat op het werk moest doen. Denk omdat ik zo uitliep hij dat ook nooit meer doet. Zondag was allemaal in het teken van de Superbowl. De finale waar de 32 teams van de National Football League in spelen. Het ging tussen de New England Patriots en de New York Giants. Ik was voor de Patriots, dus natuurlijk wonnen de Giants. Een erg spannende wedstrijd tot in de laatste seconden. Nathan was nog bij ons langs gekomen om te kijken dus we hebben lekker gebbqued. Dit ging prima omdat het nog lekker 20 graden was. Sorry NL. Ook hebben Hans en ik het huis weer aan kant gebracht dus alles ruikt nu weer naar bloemetjes. Nu Hans en ik nog. Ja volgende week staat dus in het teken van de ‘werkende’ gels en het afmaken van mijn verslag zover dit mogelijk is. Zal denk ik lange dagen worden en waarschijnlijk ook een weekend. Maar als dit er eenmaal op zit kan ik ook een paar dagen vrij krijgen als compensatie. Op naar het einde dus.
|