Het leven gaat nooit zoals je wilt. Gelukkig maar anders was ons leven wel erg voorspelbaar. Deze week heb ik eindelijk mijn vergadering gehad met Samuel en is er ook iets nieuws aan de horizon gekomen.  

Maandag, de dag dat jullie allemaal vrij hadden mocht ik gewoon naar mijn werk. De groep heeft hier dit jaar niks aan ‘Queensday’ gedaan. Wil ik volgend jaar toch verandering in brengen.  

Dinsdag en woensdag heb ik een bespreking met Samuel gehad. Dinsdag hadden we een bespreking die natuurlijk weer te laat begon. Hierdoor moesten we hem halverwege onderbreken omdat Zhang weg moest en ik ook moest wou ik mijn bus redden. We zouden hem een andere keer wel voorzetten. God mag weten wanneer.  

Woensdag heb ik de hele dag lopen pushen om het 2^de deel van de vergadering gepland te krijgen en zowaar hadden we die middag weer een bespreking. We kwamen tot de conclusie dat doordat ik nog geen clearance heb, het hoofdproject nog niet van start kan gaan. We gaan ons concentreren op produceren van monoklonale antilichamen tot dan. En vrijdag zou een profesor langs komen van een ander lab die ook een rol zou spelen in mijn project. Voor heb zou ik ook wat dingen moeten doen dus ik zou genoeg werk hebben tot ik mijn clearance zou krijgen.  

Donderdag was verder een normale dag. Kelly van mijn lab had haar Master gehaald en het lab had een ice-cream cake voor haar gekocht samen met een bosje bloemen. Ze wist er helemaal niks, dus de verassing was geslaagd. Ze had ons uitgenodigd om die avond bij een wijnproeverij langs te komen. Dus Linda, Lizet, Wanda, Renée en ik zijn er heen gegaan. Ze vroegen om ons I.D. Ik had er niet aangedacht om mijn paspoort mee te nemen en had alleen mijn NL rijbewijs bij me. Toen de dame mijn geboorte datum zag zei ze dat ik te jong was. Nadat ik had uitgelegd dat het de europese notering was mocht ik toch binnen komen. De wijnen die er waren, waren of heel zoet of smakeloos. Maar het was wel gezellig. Daarna zijn we met de groep naar Square One in Bryan gegaan om te eten. Dit is een italiaans restaurant, maar je merkt ook hier duidelijk de amerikaanse invloeden. Het eten was lekker en we hebben een gezellige avond gehad.  

Vrijdag hadden we een meeting met Igor Almeida. Dit is een bio-chemie professor van de University of Texas. Dit is dus niet de zelfde universiteit als waar ik voor werk (Texas A&M University). Hij zou een stuk van het onderzoek naar LPS doen. Aan het eind van de bespreking kwam de vraag naar voren of iemand van het lab toevallig dit werk zou willen doen op zijn lab. Ik liet merken dat ik dit best zou willen doen en Zhang en Samuel vonden dit beiden een goed idee. Igor vond het ook een goed idee dus als er geen problemen komen zal ik rond september voor 2 maanden naar El Passo in Texas verhuizen. Dit ligt op de grens tussen Texas en Mexico en ligt in de buurt van de grens tussen Texas en Arizona. Ik hoop dat dit doorgaat wat zo een kans om in een biochemie lab te werken krijg ik nooit meer. Daarbij vind ik het ook een leuk idee om nieuwe dingen te leren en het feit dat het onderzoek dan echt door mij wordt gedaan en niet iedereen.  

Zaterdag moest ik werken. Ik moest een Westernbloth afmaken die ik eigenlijk vrijdag had moeten doen maar door de bespreking met Igor was uitgelopen. Na 4 uurtjes werk had ik mijn resultaat en ben ik weer naar huis gegaan. Hier werd ik opgebeld door Linda met de vraag of ik niet al bij de bioscoop was. Toen ik zei dat ik net thuis was zei ze dat  ze terug zou rijden om me op te pikken voor de film Spiderman 3. Deze film draaide om half 5 en het was kwart voor 3 toen ze belde. Ik vond dit zelf erg vroeg vooral omdat we de dag er voor, een uur van te voren hadden afgesproken. Maar ja zonder hun auto kwam ik er niet dus ik was al lang blij dat ze me oppikte. In de auto zei Lizet opeens “Hé, begint de film niet om half 5?’. Ik bevestigde dit en opeens begonnen Lizet en Linda te lachen. Ze dachten dat de film om half 4 begon en ze hadden zich lopen haasten. We waren in ieder geval wel op tijd voor de film. De film was goed. Hij was anders dan de andere 2 delen maar in mijn ogen was dit juist beter omdat het zo wat afwisseling gaf. Na de film zijn we bij Doc Greens gaan eten. Lizet en Linda wouden nog uitgaan in Northgate. Dus om 11 uur gingen we naar Northgate. Het was nog heel rustig en pas om 1 uur werd het druk. Dit terwijl ze allemaal sluiten om 2 uur. Bij iedere club moest ik mijn ID laten zien en mocht ik betalen terwijl de dames gratis waren. Overal draaien ze hier Hip Hop en R&B. Niet echt mijn muziek maar who cares. Maar het dansen hier is wel heel anders. Ze lopen hier allemaal tegen elkaar aan te wrijven. Je leert meer over voorplanting dan op Discovery. Ik ben vrij open minded maar dit ging mij zelfs een beetje ver. Eenmaal terug thuis gekomen bleek dat de deur al op het nachtslot zat. Maar gelukkig kon in Renée wakker maken en liet ze me naar binnen.  

Zondag was verder rustig en heb de gebruikelijke dingen gedaan. Voor volgende week heb ik nog geen speciale dingen gepland. Dus we zullen we zien wat we er van kunnen maken.

Dit was hem weer.

Soms moet je geduld hebben in het leven. Wil dat nu net niet mijn sterkste punt zijn. Deze week stond in het teken van afspraken die zich continue bleven verplaatsen.  

Ik zou maandag een afspraak hebben met professor Samuel om de boel door te spreken. Helaas liepen een aantal afspraken voor mij uit en drong een of ander mens ook nog een keer voor. Samuel probeerde haar nog vriendelijk duidelijk te maken dat hij nu verder moest, maar om een of andere reden bleef ze maar door kwekken. Zhang en ik konden er uiteindelijk wel om lachen. Je had Samuels gezicht moeten zien. De afsrpaak die we hadden werd naar woensdag verplaatst. Dinsdag gebeurde er verder niet veel. 

Woensdag had ik weer of moet ik zeggen nog steeds een afspraak met Samuel. Jullie gaan dit nooit raden, maar weer liep er iets uit. De afspraak wouden we verzetten naar vrijdag. Maar Zhang kon niet dus we gaan het volgende week weer proberen. En ik hoop zo dat het mens van maandag niet weer langs komt. ’s Avonds ben ik uiteten gegaan met  6 andere mensen van mijn lab en van de Dutchies. Mijn pa betaalde de rekening als cadeautje voor mijn verjaardag. Pa bedankt!. Eenmaal aangekomen bij het Texas Roadhouse kwamen we tot de conclusie dat ik met allemaal vrouwen op stap was. Oeps foutje. Het is geheel perongeluk gebeurd, I swear! Het eten was heerlijk, maar helaas hadden de dames de serveerster duidelijk gemaakt dat ik jarig was geweest. Dit resulteerde in het feit dat ik op een zadel mocht zitten met 2 bekertjes in mijn mond (Snavel) en met 2 take-away dozen onder mijn arm (Vleugels). Terwijl luid werd verkondigd dat ik jarig was. Ik moest dus een chicken voorstellen. Correctie een Rooster. Toch een duidelijk biologisch verschil tussen de beide he. Afijn iedereen lachte zich kapot en ik kon er gelukkig ook hard om lachen. Hierna kreeg ik cadeautjes van de dutchies. Ik kreeg een T-shirt van de Uni over football, kaarsjes en een soort van stressball achtig iets in de vorm van een american football (Zie foto). Ik had het niet verwacht en vond het geweldig. Meiden bedankt!. 

Donderdag hadden we met het lab een gezamelijk lunch vanwege de verjaardagen die in deze maand vielen. Dr Samuel betaalde. We gingen naar Olive Garden om daar de verjaardig van Laura (Dr Samuel’s vrouw), Zhang, Chen Chen en van mij te vieren. Toen ik eenmaal aan tafel zaten kwam Maaike tot de conclusie dat ik weer door allemaal vrouwen werd omringd. Hoe dat kan snap ik ook niet. Het is niet dat ik het met opzet doe. Nee echt niet.  Ik had lasagna genomen en die was best goed. Hij had iets pittiger gemogen, maar hij was toch erg lekker. Er werd nog gezongen in het italiaans voor ons, of iets wat italiaans voor moest stellen. We hadden in ieder geval een erg leuke tijd. 

Josh en Ik kregen ook te horen dat ons bloed in de strijd was voor het meest ondoorzichtigste bloed van het lab. Blijkbaar bevatte ons bloed veel eiwitten en vetten. Het grappige is alleen dan Josh en ik de dunste mensen van het lab zijn. Hoe dat kan snappen we zelf ook niet. 

Vrijdag was behalve een mislukte afspraak toch nog een goede dag. Luc Berghman kwam bij ons op het lab langs. Hij heeft een lab dat monoclonale anitlichamen maakt. Dit zijn cellen die 1 specifieke antilichaam produceren. Hiermee kunnen we dus antilichamen maken tegen Coxiella burnetii en die op grote schaal produceren. Hiermee kunnen we dan weer een hoop tests doen die we normaal niet zouden kunnen gaan doen. En het leuke is dat het produceren van deze cellen tot mijn project toebehoort. Dus nadat Luc met Samuel had gepraat , werden Zhang en ik voorgesteld. Ik zal uiteindelijk met Luc gaan samen werken. Ik heb nu al zin om er aan te beginnen. Helaas moeten we eerst muizen vaccineren met bepaalde elementen van de bacterie waarna we de milt uit de muis zullen halen en gebruiken om de cellen te produceren. Hoe dit precies werkt leg ik een andere keer wel uit. Ik moest zelf ook uitvogelen hoe Luc het precies wilt gaan doen. Toen ik sprak met Luc merkte ik dat hij een accent had. Ik dacht dat hij nederlands was, maar hij bleek uit belgië te komen. Hij was ook zeer geintereseerd in het uitwisselings project tussen mijn school en de uni hier en hij wilt misschien volgend jaar ook studenten gaan opnemen in zijn groep.  

Zaterdag was een lekkere luier dag. ’s Avonds zijn Linda, Lizet en ik naar Hot Fuzz gegaan. Dit is een film over een engelse angent die te goed is in zijn werk en daardoor door zijn collega’s wordt verbannen naar en rustig dorp. He made them look bad. Hier in dat dorp is dus niks te beloven totdat de agent er achter komt dat er een moord complot is. De hele film is humoristisch en was erg leuk.  

Zondag was weer een lekkere luier dag. Ik heb een aantal dingen in het huishouden gedaan en lekker aan en in het zwembad gelegen.  

Ik ga dus zo eens lekker naar mijn bedje want ik heb morgen dus niet vrij zoal jullie in nederland. Geniet van jullie koningendag en tot de volgende keer maar weer.  Steven