Hallo mensen, hoe gaat het er mee? Welkom bij deze extra dikkke editie van de weblog. Deze weblog gaat niet over 1 week nee we hebben 2 dagen extra te bespreken en dat helemaal gratis.  

Ik zal maar bij het begin beginnen en dat was vorige week. Nou zoals jullie weten heb ik een nieuwe roommate. Hij houdt er van om zijn dag goed te beginnen met een goed ontbijt. Hij gaat meestal koken zo rond kwart voor zeven, terwijl mijn wekker normaal zo rond 8 uur af gaat. De eerste ochtend werd ik natuurlijk wakker van al het gescharrel in de keuken maar ik slaap er nu bijna doorheen. Dinsdagochtend volgende hij zijn ochtend routine en was hij aan het scharrelen in de keuken. Na me te hebben omgedraaid om weer verder te ronken stond ik opeens kaarsrecht naast mijn bed. Het brandalarm in het huis ging af. En nee niet 1 ging af, maar die krengen gingen allemaal tegelijktijd af. Een of andere genius heeft het in zijn hoofd gehaald om 3 brandalarmen in de buurt van de keuken te hangen. Wat was er gebeurd, mijn grote vriend was zo slim om de smeltende boter te vergeten totdat deze grote dikke wolken aan het creëren was en de brandalarmen hun gezamenlijk liedje zongen. Dus ik trek mijn deur open, om vervolgens alleen rook te zien. Ik pak de pan, duw de deur open, mieter de pan naar buiten en bijna mijn roommate want die stond te gieren van de lach. Afijn, alle ramen open en gelukkig na 3 minuten stopten de alarmen. Helaas rook het huis er 3 dagen later nog naar rook. Ik heb onze meesterchef er op gewezen dat de pannen erg heet kunnen worden en we zowaar een afzuigkap hebben in het huis. Ik moet zeggen dat ik nog nooit zo snel ben opgestaan. Ik was vervolgens ook om half 8 al op het werk en heb die dag geen cafeïne nodig gehad. 

Woensdag rond een normaal tijdstip wakker geworden en rustig naar het werk gegaan om daarna vervolgens rustig te gaan sporten. Hardlopen stond op het programma. Op de bovenste verdieping hebben we hier een track van ongeveer 400 meter. Het was best druk, maar ik kon lekker doorlopen. Er was een zware kerel die continue rondom me liep. Hij sprintte stukjes, liep en ging weer sprinten. Iedere keer als hij langs kwam gerend vibreerde de grond. In één van mijn laatste ronden riep er opeens iemand mijn naam naast me. Bleek een meisje te zijn dat ik had ontmoet tijdens de visumbijeenkomst die ik hier had. Casanova in mij nam het gelijk over, helaas zag Casanova niet dat zijn zwaarlijvige vriend weer was gaan wandelen en precies in de zelfde laan als waar Casanova aan het rennen was. Het gevolg was dat ik vol tegen die vent aan liep en ik fijn terugstuiterde. Die vent  draaide zich om en zei dat ik moet uitkijken. Toen ik vrolijk meldde dat hij aan het wandelen was in de baan voor renners, werd hij opeens pissig. Voor mij het teken om maar weer door te hobbelen. De laatste rondes heb ik niet meer naar de meiden gekeken en met een grote bocht om iedereen heen gerend en later maar het meisje aangesproken. 

Donderdag stond poolen weer op het programma. Onze serveerster was erg benieuwd waar we allemaal vandaan kwamen.  Haar vader was blijkbaar Duits en haar moeder Iers. Nu verwacht ik van zo iemand dat ze dan toch wel weet hoe Europa er uitziet. Maar ze wist dus niet  waar Nederland lag. Ze vroeg zelfs of het een provincie van Duitsland was. Waarop ik maar heb uitgelegd dat het andersom was en dat Belgen en Duitsers meer wanna-be Nederlanders zijn omdat wij wel kunnen voetballen. Dit maakte natuurlijk het nodige commentaar los bij onze Duitsers Katja en Peter. Genoeg gespreksstof dus voor de gehele avond waarin alle moppen werden boven gehaald over de verschillen tussen Nederlanders – Belgen – Duitsers. En Nathan deed mee maar dan over Australiers and Nieuw-Zeelanders.  

De rest van de week heb ik zeer relaxt door gebracht en vrijdag tijdens het trainen maar niet wezen hardlopen. Te veel zware mannen en te veel knappe meiden op de baan.  

Zondag hadden we met een groep van het lab afgesproken om naar de film Ratatouille te gaan. Dit is een animatiefilm van Pixar die onder andere Toy-story, Monsters & Co en Cars heeft geproduceerd. De film klinkt heel kinderlijk maar hij was best goed. Leuke humor en genoeg verhaal om je aandacht er bij te houden. Het gaat over een rat die wil koken in een groot restaurant in Parijs, Frankrijk. Hoe stoned moet je zijn om zo een verhaal te bedenken? Voor alle mensen onder ons met Duitse en Ierse ouders, Frankrijk ligt tussen België, en Spanje aan de Atlantische Oceaan. Anders moet u maar Googlen.  

Zondagavond kreeg ik het bericht dat Texas A&M University onder onderzoek kwam door het CDC. Om specifiek te zijn alle labs die onderzoek doen naar bacterie die als biowapen worden gebruikt. Het CDC is een soort ministerie zoals VROM in Nederland. Dit onderzoek was ingesteld naar aanleiding van een kranenartikel. De pennenlikkers van het CDC kregen opeens iets te doen en werden heel enthousiast. Ze treden vervolgens groots op en al het biowapen onderzoek kwam stil te liggen.

Maandag bleek dat dit ook ons lab was en dit betekend persoonlijk voor mij dat mijn gehele project is stil gelegd omdat ik niet meer met de virulente bacterie mag werken. Laat dat nou net mijn hoofdonderwerp zijn. Ongeveer de helft tot driekwart van alle experimenten is stilgelegd en de mensen die nog wel wat hebben te doen zien hun mogelijk werk snel slinken en zullen binnen kort ook tot een halt komen omdat ze niet verder kunnen.

Vandaag kregen we te horen dat als ze ‘Pencil Pushers’ van het CDC niks bij ons verkeerd kunnen vinden we hopelijk binnen 2-3 weken weer aan de slag kunnen. Natuurlijk is dit best optimistisch dus tel er nog maar een paar weken bij op. Achteraf komt vakantie dus op een perfect tijdstip. In Augustus ga ik kijken hoe er voorstaat en zal ik vanuit daar beslissen hoe het verder gaat. Als het meezit loopt mijn onderzoek maar 3 weken vertraging op. Dat is goed want in December zal ik voor mijn een lab een presentatie moeten gaan houden van mijn behaalde resultaten tot dan. Ik heb ook te horen gekregen dat ik niet naar El Paso ga. Blijkbaar gaan ze iemand apart inhuren. Samuel vond dat ik met te veel projecten verbonden was en hij wou me graag hier houden. Niet dat ik weet welke projecten hij bedoelt maar ik zal dus hier blijven. Aan de andere kant ook beter omdat ik me dan echt op mijn eigen project kan richten.  

Dit was hem weer mensen. Sorry voor de vertraging maar zoals jullie kunnen begrijpen, was mijn motivatie zondag erg laag om iets leuks uit me mouw te schudden. Hopelijk heb ik het wat goed gemaakt. 

Ik ga verder weer. Morgen lekker een vrije dag want het is 4th of July en dat betekend Independence Day. Dat jullie maar een leuke dag op het werk of school mogen hebben. Muhahahaha.  

Laterz!

Muhahahaha nog 2 weken en dan zit ik in het vliegtuig richting Miami. Goed voor 3 weken toeren met mijn famillie. Heb er onwijs veel zin in en natuurlijk vooral omdat ik mijn famillie weer kan zien. De vraag is alleen hoe ik hier na de 3 weken over denk. Dus broertje (Vincent) u bent gewaarschuwd, ik heb 4, bijna 5 maanden tijd gehad om nieuwe streken te leren en ik sta te popelen!  

Deze week begon slecht, blijkbaar moeten Tori’s muizen iedere week worden gebloed. Zucht! Masako liet me zien dan deze muizen helemaal niet zo onaardig waren zoals ik beweerde. Todat er 1 in haar handschoen hing en daadwerkelijk in haar vinger. Nu is mijn Japans niet zo best, maar ik durf mijn hand er voor in het vuur te steken dat Masako ze geen lieve woordjes toe fluisterde. Afijn, na 1,5 uur te worstelen met muizen, ben ik weer een ervaring rijker en gelukkig nog steeds zonder dat ze echt in mijn vinger hingen. Maar ik ben bang dat het een kwestie van tijd is. "Geef bloed, werk met muizen" is mijn nieuwe motto geworden.  

De rest van de werk week was behoorlijk rustig. Op mijn student na, die was weer eens onwijs koppig. God wat voelt het toch heerlijk aan, dat als ik haar dan toch laat gaan, ik de volgende dag “I told you so’ kan roepen. Nog iets waar ik de weken voor kan aftellen. Ik ben ook weer begonnen aan het project waar ik mogelijk voor naar El Paso kan gaan. Het was een hele tijd stil, dus ik heb zelf contact op genomen met de professor daar en die wou me nog steeds graag hebben.  Ik moet alleen mijn eigen professor nog overtuigen dat het een goede keuze is. Dat wordt dus volgende week even vakkundig slijmen en kijken waar we uit komen. In geval van nood neem ik maar een tandenborstel mee, je weet maar nooit wiens kont je moet kussen.  

Vrijdag ben ik ook begonnen met groeien van de cellen op grote schaal. Hopelijk heb ik genoeg cellen voor mijn vakantie zodat ik ze kan infecteren met de bacterie. Dit zou me uiteindelijk genoeg bacterie moeten geven voor mijn LPS isolatie zodat ik al mijn onderzoek in El Paso zou kunnen uitvoeren. Massaproductie is dus het woord van de maand.  

Ja, ja, ik heb een nieuwe roommate. Hij is Japans, komt tot aan mijn tepels (Vraag me niet waarom precies daar) en spreekt bijna geen engels. Zijn naam is: Yosuke Haba. Aardige vent, maar wel erg verlegen. Ik zal eens kijken of ik hem kan vangen en op de foto kan zetten. Hij blijft hier voor 2 maanden en volgt hier een aantal curssusen.  

Een rustige week dus. Dit komt ook door het sporten. Ik ben bezig met het hardlopen en andere training. Ik heb gemerkt dat als er meer mooie meiden op de baan lopen ik langer en beter loop dan als er weinig mooie meiden zijn. Time flies when you are having fun maar vrouwen zijn wel vermoeidend.

De komende week heeft verder nog niks bijzonders op de agenda staan. Perhaps de BBQ bij Katja. Die werd verschoven zodat meer mensen konden komen.  Misschien donderdag naar een bar waar ze Latino muziek draaien (of hoe je het ook schrijft) en waar ze ook danslessen geven. Eens kijken wat voor schade ik daar kan aanrichten. Afgelopen donderdag had ik hoofdpijn, dus heb de boel maar even geskipt.  

Mensen ik ga weer eens wieberen.  

Ciao