Na 5'en op het werk blijven om je werk af te maken gebeurt soms. Als je veel werk hebt, kom je soms wat vroeger als het die dag af moet. Hier in Amerika is dit niet een uitzondering maar meer een standaard. Afgelopen weekend zou voor mij in het teken moeten hebben gestaan van rust. Na 4 weken non-stop te hebben door geploeterd begin ik langzaam wel te merken dat ik moe begin te geraken. Ik slaap langer (ja, nóg langer) en heb 's ochtends moeite om mijn bed uit te komen. Maar het is voor het goede doel toch?

 Deze week was een week zonder veel uitzonderingen. De 3 heren des leven hebben de hele week samen gekookt en weer uitstekende maaltijden klaar gemaakt. Dit is een greep uit ons assortiment:

• Kip in tomatensaus met gebakken aardappelen en een salade
• Zalm met gekookte snijboontjes en aardappel kroketten
• Rosbief met knoflook met gebakken aardappelen en appelmoes
• Pasta met kip en pesto
• Gemarineerde varkenslapjes met rijst en komkommer salade

Ik eet op dit moment gezonder dan ik voordien deed en doordat we met z'n drieën na het werk naar de sportschool gaan zijn ook hard op weg om onze conditie te verbeteren. Doordat we nu met z'n drieën eten is het leven voor ons ook goedkoper geworden. We hebben een pot samen gemaakt en geven ongeveer zo'n 70 dollar voor een week eten uit. Als je bedenkt dat voor mij alleen dit normaal zo'n 40 dollar per week was, kan je zien dat het duidelijk veel uitmaakt.

 Omdat het grote deel van het lab dinsdag weg was, zijn we met de resterende groep naar Blue Bakers gegaan. Dit is een zaak waar ze vers brood maken iedere dag en ook de broodjes vers beleggen. Na lekker te hebben gesmikkeld, hebben we nog lekker nagetafeld en zijn we rustig naar het lab terug gereden. Toch lekker zo, een paar dagen zonder baas.

Woensdag was iedereen weer terug op het lab al zagen ze er allemaal wel moe uit. Blijkbaar iets te veel gefeest en te weinig naar voordrachten geweest.

 Vrijdag heb ik Tim en Hans naar de regering hier gebracht om hun Social Security Number aan te vragen en daarna doorgereden naar het Department of Public Safety om hun Texas I.D. aan te vragen. Dit hebben we gedaan omdat je dan zonder je paspoort het huis kan verlaten en alles je portemonnee past. Hans had donderdag avond bij Fox and Hound al gemerkt dat al die papieren in je paspoort niet handig is en makkelijk te verliezen zijn. Gelukkig heeft hij nog steeds alles.

 Onze BL-3 krijgt een nieuwe wasbak. Opzich niet zo heel spetterend nieuws. Maar als men die wilt installeren moet iemand van ons lab er bij moet zitten om de installeurs te babysitten. Men zou eerst doordeweeks komen en ik had me zelf aangeboden om te babysitten. Helaas werd de week verruild voor het weekend en wilden ze op zaterdagochtend om 6 uur komen. Ja, je leest het goed: zaterdagochtend om 6 uur! Poef, daar ging mijn plan om dit weekend lekker uit te slapen.  Uiteindelijk was ik zaterdagochtend om 5:30 op het werk, heb ik snel mijn muizen gecontroleerd en vervolgens voor de BL-3 gewacht tot de installeurs zouden komen. Nu zullen mensen met een I.Q. hoger dan dat van Connie van Breukhoven het al raden. Ze kwamen niet. Om 9 uur heb ik mijn professor maar opgebeld en gemeld dat ze er niet waren. Ik mocht naar huis en hij beloofde me ze de huid vol te schelden op maandag. Maandag ontving hij een email met het bericht dat men zaterdag niet zou komen.

Eenmaal slaapdronken aangekomen thuis ben ik maar aan het zwembad gaan liggen met een boek en mijn muziek op. Wat een fout idee, blijkbaar ben ik na 3 pagina's in slaap gevallen en ongeveer een uur later wakker geworden. Toen ik thuis kwam zag ik er mooi rood uit wat door de dag alsmaar erger werdt. Gelukkig deed het geen pijn en is het nu al bijna weer weg. Die avond ben ik met Hans en Tim naar de Ierse pub O'Bannons gegaan terwijl de meiden naar de club 'The Library' zijn gegaan. Alleen Tim mocht een drankje een die zat aan de cola. Gelukkig was Ryan zo aardig om zijn cola wat op te peppen zonder dat iemand het zag. Hans heeft ook nu kennis gemaakt met de goede Amerikaanse biertjes (Ja ze bestaan echt) en ook gemerkt dat de biertjes op een lege maak een flinke afdruk kunnen achterlaten. Wat had ie een lol! Om 1 uur maar huiswaarts gekeerd omdat ik weer slaapdronken werd.

Zondag lekker uitgeslapen want mijn ouders waren zo aardig om later te webcammen. Het internet werkte weer niet mee en het webcammen ging beroerd. Ik zal er maar weer eens over gaan klagen. Na verder lekker te hebben gelummeld nog naar het Rec Center geweest en boodschappen met de dames en heren gedaan. Wel in 2 ploegen anders gaat mijn auto er aan. Make-up spullen zijn zwaar hoor.

De komende week bestaat uit meer screenen, nog meer screenen en als het tegen zit nog meer screenen. Maar hé we hebben wat te doen in ieder geval. Ik heb ook mijn vlucht naar NL geboekt voor met de Kerst. Ik kom op 20 December aan op Schiphol en ik zal op 5 Januari weer 's ochtends vroeg vertrekken naar Texas. Hoewel ik nog niet klaar ben om naar huis te gaan heb ik wel zin.

Foto's zijn geupload en kunnen hier worden gevonden.

Ciao mensen

Wees blij dat we op dit moment niet rechtstreeks met elkaar praten. Anders had je onder de spetters gezeten. Ja de nieuwe Nederlanders hebben me een cadeautje gegeven. Ik ben op dit moment snipverkouden. Zaterdag kon ik het snot in hoofd horen golven. Nu alleen nog het ruisen van de zee en ik hoef het lab niet meer blank te zetten om het echte NL gevoel te creëren.

Maandag was bij ons een national holiday (Labour Day). Helaas mocht ik naar het lab omdat ik mijn mabs moest voeden. Dit heeft mij wel geleerd dat ik voorlopig dus ook geen kinderen hoef. Tim ging mee om morele support te leveren. Maandag hebben we aan de hand van de resultaten die ik zaterdag had gekregen geconcludeerd dat 35 van 192 wells positief is. Dit is een redelijke goede fusie. 35 positieve wells levert me een goede kans om een cellijn te krijgen tegen LPS. Daarbij levert het me ook genoeg data op om het eerste deel van mijn verslag in december al in te leveren en zo mijn studie punten binnen te halen.

Dinsdag heb ik de groep meegenomen om hun bankrekening te openen en hun Aggie card te halen. Helaas was het te laat om langs het international office te gaan om de huur te betalen en al het papierwerk in te vullen. Daarom heb ik de groep woensdagochtend op het International Office gedumpt en terug naar het werk gegaan om mijn experimenten af te maken.

Donderdag heb ik Tim en Hans meegenomen naar het Rec Center. Ik heb ze mijn motivatie laten zien om daar te gaan sporten en waarom ik zo graag hardloop. Natuurlijk begrepen de heren mijn motivatie en moesten we Hans zelfs meesleuren omdat hij al aan het flirten was. Ook in de auto had hij geluk met het meisje dat naast ons, voor het stoplicht stond te wachten. Een paar dagen Texas en hij loopt nu al in mijn vijver te vissen. Als afsluiter van de dag heb ik de heren en dames meegenomen naar de bar Fox and Hound. Toen ik de dame bij de deur vertelde dat ik 5 mensen had met een NL paspoort trok ze lijkbleek weg en mocht iedereen doorlopen zonder zich te legitimeren. Dat gaan we er in houden.

 Vrijdag stond ik op met hoofdpijn en een snotterende neus. Blijkbaar toch aangestoken door de Nederlanders of iemand van campus. Al snuivend.. eh ik bedoel sniffend de dag door gebracht, terwijl ik probeerde niet recht in mijn experimenten te niezen. Krijg je zowaar rare resultaten van. Helaas kreeg ik vrijdag ook te horen dat we nog een screening van de mabs wouden doen, wat betekent dat ik zaterdag weer lekker mag doorbuffelen. Die avond wilden de dames gaan stappen in Northgate maar omdat wij heren allemaal lekker warm op de bank lagen, hebben we voor de eer bedankt en de dames zelf laten gaan.

 Zaterdagochtend was mijn hoofdpijn erger en zat mijn neus en voorhoofd compleet verstopt. Na een klein beetje te hebben uitgeslapen ben ik door naar mijn werk gegaan. Hier wou dezelfde vent van vorige week mij vertellen dat ik niet mocht parkeren voor mijn gebouw. Gelukkig kwam hij er deze keer zelf achter dat ik een parkeerkaart had, dus mocht ik toch parkeren. En na 5 uurtjes werk kon ik na huis. Eenmaal thuis gekomen ben ik gaan liggen en even niet meer bewogen. De dames wilden weer naar Northgate gaan die avond, Hans is mee gegaan maar zowel Tim als ik waren kapot. De dames vonden het dansen van de amerikanen erg vreemd op vrijdag, maar zaterdag hadden ze daar al blijkbaar geen last meer van.

 Bijna het hele lab is op dit moment in Colorado Springs. Iedereen die is achtergebleven geniet ook lekker van de rust op het lab. Dinsdag gaan we met de achtergebleven mensen lunchen bij Blue Baker. De resultaten van dit weekend wijzen er ook op dat ik op dit moment 80 positieve wells heb. Dit betekent dat ongeveer 42% van de fusie is geslaagd (of ik heb toch in de platen geniest). Dit is uitzonderlijk hoog. Dit betekent ook dat ik om zal komen in het werk. Hopelijk betaalt Samuel mijn shrink na dit experiment. En oh wee als geen LPS positive cellijn tussen zit.

 Dit was hem dan weer tot de volgende keer. Foto's moet ik nu echt een keer gaan uploaden, ik weet het. Deze week komt het er van, ik voel het aan mijn water.

Ciao