Main Menu
Home
News
Links
Contact Me
Search
Guestbook
Photographs
Forum
Administrator
Login Form





Lost Password?
No account yet? Register
Home
Did you have an appointment?
Written by Steven de Maat   
Wednesday, 21 November 2007

PJ party1Zo hier is ie dan maar weer. Liever laat dan nooit.

 

Zoals jullie vorige week misschien al hebben gemerkt, was de weblog korter dan normaal en zo ook deze. Waarom? Omdat het op het werk op dit moment steeds drukkker wordt. Ik probeer in de laatste 4 weken verscheidende dingen af te maken en nieuwe dingen alvast voor te bereiden zodat ik in januari aan de slag kan gaan. Daarnaast moet ik nog 2 presentaties geven en wil ik mijn proposal en mijn verslag proberen af te maken. Mijn proposal is al grotendeels geschreven maar omdat ik nu daadwerkelijk in januari aan mijn echte project ga beginnen weet ik exact wat ik wil gaan doen. Dus ga ik hem herschrijven en aanvullen zodat ik hem hopelijk voor of met de Kerst kan inleveren bij Dr. Samuel en zodoende weer wat punten kan scoren voor school. 

 Ik ben een 2de ronde begonnen met muizen inspuiten met cellen om zo antilichamen te ontwikkelen. Het zijn nu 2 verschillende cellijnen welke elke specifiek zijn voor een bepaalde fase van Coxiella burnetii. Phase I is de virulente fase die in de natuur wordt gevonden. Deze veroorzaakt de ziekte en is nogal goed in het ontwijken van het immuunsysteem. Met deze fase mag niet worden gewerkt. Phase 2 is een laboratoriumfase die hetzelfde moet zijn als fase 1 behalve dat hij een groot deel van zijn LPS mist. Dit heeft tot gevolg dat het immuunsysteem hem nog al makkelijk vind en hem zo op maandagochtend bij het grof afval zet. Vandaar dat mijn project is gericht om te zien of fase I LPS kan werken als een vaccin omdat dit tot nu toe het enige duidelijke verschil is tussen de 2 fasen.

Daarnaast heb ik ook muizen ingespoten met LPS van fase 1 om deze te gaan gebruiken in een nieuwe cel fusie in januari. Tegen die tijd zou ik moeten weten of ik daadwerkelijk cellijnen heb gemaakt tegen LPS (no pressure here) en waar ze aan moeten binden. De rest van de week heb ik me voorbereid op het screenen en purificeren van de 4 positieve cellijnen die ik heb. 

 

Donderdag was de groep hier moe, zwak en misselijk. Dat krijg je met zoveel blondjes. Daarom zijn Tim en ik maar naar Fox and Hound gegaan met Nathan om lekker van een koud biertje te genieten en een potje pool. 

 

Vrijdag zijn we met de Nederlanders, Katja en Quynh uit eten geweest bij de Japanner. De Nederlanders zouden worden opgehaald door Quynh omdat ik later zou komen en zij nog naar de film wouden gaan.  Uiteindelijk zijn we toch allemaal tegelijkertijd vertrokken maar ik reed in mijn eigen auto en Valery ging mee. Eenmaal bij het restaurant aangekomen duurde het nog al lang voordat de rest kwam. Dat kwam omdat ik voor het verkeerde restaurant stond. Whoops, foutje, bedankt. Nadat we Maria hadden opgespoord zijn we naar de juiste plek gereden (200m verder op) en daar een leuke avond gehad. Vervolgens heb ik de Nederlanders bij de bios afgedropt en naar huis gereden. Zaterdag mocht ik weer fijn naar het werk. 

 Zaterdag heb ik me zelf maar uit mijn bed getrapt omdat ik wat dingen moest afmaken. Hiervoor moest ik wat spullen opzoeken en met het trage internet thuis werkt dat niet. Als morele ondersteuning had ik maar donuts meegenomen. Eenmaal op het werk aangekomen heb ik veel kunnen afmaken en 1 van mijn presentaties is nu zo goed als af. Woendag heb ik nog een afspraak met Dr. McMurray die naar mijn presentatie zal kijken en me nog wat dingen zal uitleggen. De presentatie is op 5 december.

Die middag zijn we nog met de groep naar film ‘Beowulf’’ gegaan in 3D. Hier krijg je weer die funky 3D brillen op. Het was leuk om zo een film weer te zien maar persoonlijk voegt het weinig toe vind ik. Maar wie zegt nou nee tegen een film in 3D voor 5 dollar. 

 

Zondag was een dag van niks doen. Ik heb serieus als een zombie geleefd. Heerlijk!. Die middag ben ik nog met Hans en Katja naar de film ‘Lions for Lambs’ geweest. Deze film gaat over de oorlog in Irak en wordt vanaf 3 kanten gefilmd. De verhalen gaan over een journalist en een senator, 2 mannen uit het leger en een professor met zijn student. De 3 verhalen lijken eerst niks met elkaar te maken hebben maar naarmate de film vordert komen ze steeds dichter bij elkaar. Er wordt veel gepraat maar ik vond hem nog steeds super. PJ Party 2

 En dat was het dan weer. Ik zal nog 2 foto’s toevoegen van de PJ party van vorige week.

De volgende week zal een drukke week worden en eigenlijk de 3-4 daar op volgende ook. Maar dat is alleen maar goed, want dat betekent veel resultaten en dat betekend een goed verslag (I hope). 

 Ciao
Last Updated ( Wednesday, 21 November 2007 )
 
I love your PJ's
Written by Steven de Maat   
Wednesday, 14 November 2007

Zit ik dan eindelijk in Texas en ben ik klaar met mijn lessen mag ik weer terug de boeken in. Mijn boeken voor mijn graduate test zijn aangekomen. In princiepe is het alleen het verversen van dingen die ik al weet (wiskunde, engels etc) maar er zitten ook een hoop woordenlijsten bij met woorden waar ik en de meeste Amerikanen nog nooit van hebben gehoord. Het is maar waar je blij van wordt. 

Dinsdag gingen de dames mee naar het Rec omdat ze ook weer wouden gaan beginnen met sporten. Over de precieze motivatie lieten ze niet veel los, wat natuurlijk tot speculaties onder de heren leidde. Na een uurtje sporten liepen de dames rood aan en richting de auto was alleen maar gekreun en gesteun te horen. Rijp voor het bejaardenhuis dus.  

Donderdag zijn we een keer niet naar Fox and Hound gegaan maar ben ik met Katja, Kelly, Ryan, Nathan en Peter gaan poolen bij Fast Pete’s. Dit is een behoorlijk grote pool hall waar ze alleen op het poolen zijn gericht met een kleine bar. Bij Fox and Hound is dit eerder omgedraaid. Hoewel we een leuke tijd hebben gehad geef ik persoonlijk de voorkeur aan Fox and Hound. 

Zaterdag had ik een pyjama party van Andres. Ja we werden verwacht in onze PJ’s. Ik had nog aan Andres gevraagd wat ik moest doen in het geval dat ik naakt sliep. Met klem werdt mij aangeraden om toch wat aan te doen. Dus uiteindelijk ben ik trainingsbroek met een oversized T-shirt er heen gegaan op mijn slippers. Om het af te maken had ik nog een knuffelhondje op mijn schouder gedaan. Katja en Peter gingen mee en na vele U-turns (ook Duitse vrouwen kunnen geen kaart lezen) toch heelhuids aangekomen. De knuffel leidde tot de nodige aandacht bij de dames. Een paar keer werdt gevraagd of ze hem mochten houden en ik mocht zelfs mee komen. Om 1 uur toch maar naar huis gegaan omdat Katja en Peter moe waren en we samen met mijn auto er heen waren gegaan.  

Zondag was Australian day. Micheal vertrekt dindag weer naar Australië en dit willen we natuurlijk ‘vieren’. Iedereen zou wat typisch Australisch meemaken en ik had beloofd om de Barbie te doen. Om de dag nog meer Australisch te maken had Nathan een cricket bat gemaakt uit een stok hout. Het hele cricket idee begreep niemand echt, maar na een paar biertjes was het opeens allemaal best helder. Die avond na het opruimen om 10 uur in mijn bed geploft en heerlijk geslapen. 

Op het  werk gaat het langzaam op dit moment omdat ik vooral aan mijn presentaties bezig ben. Vanaf deze week is Dr. Zhang ook niet meer mijn mentor. Dr. Zhang gaat over 2 maanden weg en had geen zin meer om tijd aan het project of aan mij te besteden. Dit heeft er tot geleid dat Dr. Samuel nu mijn mentor is geworden en Katja en Kasi mijn mentors worden voor respectievelijk het LPS en dier werk. Als alles goed gaan zal ik in Januari weer cellen gaan fuseren om meer cellijnen tegen LPS te creëren. Daarnaast zijn er ook een hoop experimenten geplanned voor wanneer de Bl-3 weer open gaat. Als het goed is zouden we tegen eind December weer daar moeten kunnen werken.  

Tot volgende week mensen

Last Updated ( Saturday, 17 November 2007 )
 
Halloween de gekste!
Written by Steven de Maat   
Tuesday, 06 November 2007

 Zo hoppa weer een week voorbij en wat voor een week. 

 

Na de drukke week van vorige week hebben de heren des levens het maandag maar rustig aan gedaan. 

 

Dinsdag was de verjaardag van mijn professor. Dr. Samuel is een man die niet graag in de spotlights staat. Zo vind het hij het vreselijk om presentaties te geven en viert hij het liefst zijn verjaardag zo stil mogelijk. Helaas voor hem dachten Kasi en ik daar anders over. Een aantal weken geleden had ik een advertentie gevonden van het vrouwenkoor van de universiteit die voor een klein bedrag het liedje Happy Birthday kwam zingen. Kasi vond dit een geweldig idee, dus ik had de dames opgebeld en die zouden dinsdag tijdens onze labmeeting langs komen. Ondertussen had ik iedereen binnen het lab een kaart laten teken voor zijn 57ste verjaardag en zouden de dames nog een zakje snoep meebrengen. In onze vergaderruimte hadden we alles opgezet maar Dr. Samuel was weer eens te laat. We hadden dames de ruimte ingesmokkeld zonder dat iemand het zag en Kasi had Dr. Samuel met een smoejse uit een vergadering gelokt. Toen hij binnen kwam en doorhad wat er aan de hand was begon hij te stotteren en liep hij langzaam rood aan. De 4 dames zongen het liedje prachtig en gaven hem de kaart en het zakje snoep. Tijdens het zingen stond de halve afdeling mee te kijken om te zien hoe Dr. Samuel zou reageren.  Nadat het lab was uitgelachen en de dames klaar waren met zingen zei Dr. Samuel dat hij nog nooit zo een prachtige happy birthday had gehoord. Kasi en ik hebben daarom ook maar besloten dat ons plannetje was geslaagd. Nadat Dr. Samuel met  zijn vergadering klaar was hebben we de taart aangesneden die Tim en ik hadden gekocht (hmm lekkere chocoladecake) en gaf hij onze laatste deel van de training die we nog te goed van hem hadden. Toch de beste labmeeting die we tot nu toe hebben gehad.

 

Hippies ruleWoensdag was onze Halloween dag. We hadden een Halloween lunch met onze afdeling. Het idee is dat alle labs die willen zich volgens een thema aankleden en vervolgens zijn er 3 prijzen die men kan winnen. Beste groep, beste individu en beste dish. Voor deze laatste was het idee dat je wat te eten meebracht. Tim en ik hadden besloten om niet voor het laatste te gaan maar gewoon iets lekkers te maken en zodoende hebben wij onze Saté met pindasaus gemaakt en meegebracht. Om 11 uur begon het omkleedfestijn. De gang langs alle labs was helemaal verlaten en af en toe zag je iemand in een half kostuum oversteken. De heren en dames hadden zich gesplitst in 2 labs voor het omkleden (snap nog steeds niet waarom). We zouden als hippies gaan die tegen de mad scientist (Dr. Samuel) zouden demonstreren.  Hiervoor hadden wij afgelopen zondag bij Dr. Samuel thuis Tie dye shirts gemaakt. Vervolgens had ik nog een groot peace teken om mijn hals heen, een pruik met lang krullerig haar, een haarband en een zonnebril met ronde brilleglazen gekocht. Ik had ook mijn slippers meegenomen omdat ik blootvoets niks vond. Het resultaat was dat iedereen er als een hippie uit zag en ik eindelijk begreep waarom ik nooit lang haar heb gehad (het  spul zit nog steeds achter in mijn keel). Als grote optocht waren we naar beneden gelopen waar de lunch was. Nadat we ons kunstje hadden opgevoerd hebben we nog de andere labs bekeken. Hans zijn lab was als Dracula met al zijn vrouwelijke slachtoffers. Valery’s lab was als pacman en Margot’s lab deed niet mee omdat het gewoon saaie mensen zijn. Uiteindelijk won het team van het virology lab die als Shrek was verkleed en won Kelly de prijs voor de beste dish. Zij had ogen gemaakt met aan de buitenkant jello, aan de binnenkant chocolade met als vulling een ander type jello. Erg raar om te eten maar wel erg lekker.

Om onze dag goed af te sluiten zijn de Dutchies die avond ook nog verkleed naar Northgate gegaan. Hier hebben we onze ogen uitgekeken naar alle verkledingen. In de Gatsby’s viel het op dat voor de meiden de regel “Kort, korter kortst’ gold. Tot grote vreugde van de heren. Persoonlijk vind ik het jammer dat wij het in NL niet hebben omdat Halloween toch anders dan Carnaval is. Hier gaat het meer om het verkleden en daarna zuipen.

 

Donderdagochtend was een hele stille ochtend met te veel slaande deuren. Iedereen zat nog slaapdronken achter zijn computer. Een teken van een goede nachtfeesten. Studenten waren bijna nergens te bekennen.  We zijn die avond zoals gewoonlijk weer naar Fox and Hound gegaan om te poolen maar we hebben het niet te laat gemaakt. 

Zaterdag. Lekker zo uitslapen in het weekend. Geen ouders die je om 10 uur uit je nest gooien. Alleen een giechelende kamergenoot wanneer hij met meiden loopt te webcammen. Maar dat is veel makkelijker te negeren. Na de rest van de dag lekker lui te zijn geweest, was het ’s avonds tijd voor Masako’s goodbye party. Deze was in de Revolution in Bryan. Met Tim en Micheal ben ik er heen gegaan. Er was een Zuid-Amerikaanse band en we hebben een leuke tijd gehad. Paola was er ook nog met een groep vrienden dus daar ook nog even leuk meegebabbeld. Maar toen was het 2 uur en was het feest voorbij. Het was raar om goodbye te zeggen tegen Masako. Na een knuffel dan toch echt afscheid genomen.  

Zondag was wasdag en nog beter luierdag nummero 2. Ik heb wel wat aan mijn presentatie gewerk maar vooral wat bijgeslapen. 

 

En dat was het dan weer. December komt snel dichterbij. Dat betekent dat ik mijn presentaties af moet gaan maken en ook kijken of ik mijn eerste verslag af kan krijgen. Daarbij ben ik ook aan het kijken of ik mijn PhD programma hier in Amerika kan doen. Ik zal daarvoor een aantal tests moeten doen. Maar iedereen denkt dat ik die makkelijk moet kunnen redden. We zullen zien.

Ciao

Hier zijn de foto's van Game Day, Tie Dye Party en Halloween

Last Updated ( Wednesday, 14 November 2007 )
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Results 13 - 16 of 53