|
Zo hoppa weer een week voorbij en wat voor een week. Na de drukke week van vorige week hebben de heren des levens het maandag maar rustig aan gedaan. Dinsdag was de verjaardag van mijn professor. Dr. Samuel is een man die niet graag in de spotlights staat. Zo vind het hij het vreselijk om presentaties te geven en viert hij het liefst zijn verjaardag zo stil mogelijk. Helaas voor hem dachten Kasi en ik daar anders over. Een aantal weken geleden had ik een advertentie gevonden van het vrouwenkoor van de universiteit die voor een klein bedrag het liedje Happy Birthday kwam zingen. Kasi vond dit een geweldig idee, dus ik had de dames opgebeld en die zouden dinsdag tijdens onze labmeeting langs komen. Ondertussen had ik iedereen binnen het lab een kaart laten teken voor zijn 57ste verjaardag en zouden de dames nog een zakje snoep meebrengen. In onze vergaderruimte hadden we alles opgezet maar Dr. Samuel was weer eens te laat. We hadden dames de ruimte ingesmokkeld zonder dat iemand het zag en Kasi had Dr. Samuel met een smoejse uit een vergadering gelokt. Toen hij binnen kwam en doorhad wat er aan de hand was begon hij te stotteren en liep hij langzaam rood aan. De 4 dames zongen het liedje prachtig en gaven hem de kaart en het zakje snoep. Tijdens het zingen stond de halve afdeling mee te kijken om te zien hoe Dr. Samuel zou reageren. Nadat het lab was uitgelachen en de dames klaar waren met zingen zei Dr. Samuel dat hij nog nooit zo een prachtige happy birthday had gehoord. Kasi en ik hebben daarom ook maar besloten dat ons plannetje was geslaagd. Nadat Dr. Samuel met zijn vergadering klaar was hebben we de taart aangesneden die Tim en ik hadden gekocht (hmm lekkere chocoladecake) en gaf hij onze laatste deel van de training die we nog te goed van hem hadden. Toch de beste labmeeting die we tot nu toe hebben gehad. Woensdag was onze Halloween dag. We hadden een Halloween lunch met onze afdeling. Het idee is dat alle labs die willen zich volgens een thema aankleden en vervolgens zijn er 3 prijzen die men kan winnen. Beste groep, beste individu en beste dish. Voor deze laatste was het idee dat je wat te eten meebracht. Tim en ik hadden besloten om niet voor het laatste te gaan maar gewoon iets lekkers te maken en zodoende hebben wij onze Saté met pindasaus gemaakt en meegebracht. Om 11 uur begon het omkleedfestijn. De gang langs alle labs was helemaal verlaten en af en toe zag je iemand in een half kostuum oversteken. De heren en dames hadden zich gesplitst in 2 labs voor het omkleden (snap nog steeds niet waarom). We zouden als hippies gaan die tegen de mad scientist (Dr. Samuel) zouden demonstreren. Hiervoor hadden wij afgelopen zondag bij Dr. Samuel thuis Tie dye shirts gemaakt. Vervolgens had ik nog een groot peace teken om mijn hals heen, een pruik met lang krullerig haar, een haarband en een zonnebril met ronde brilleglazen gekocht. Ik had ook mijn slippers meegenomen omdat ik blootvoets niks vond. Het resultaat was dat iedereen er als een hippie uit zag en ik eindelijk begreep waarom ik nooit lang haar heb gehad (het spul zit nog steeds achter in mijn keel). Als grote optocht waren we naar beneden gelopen waar de lunch was. Nadat we ons kunstje hadden opgevoerd hebben we nog de andere labs bekeken. Hans zijn lab was als Dracula met al zijn vrouwelijke slachtoffers. Valery’s lab was als pacman en Margot’s lab deed niet mee omdat het gewoon saaie mensen zijn. Uiteindelijk won het team van het virology lab die als Shrek was verkleed en won Kelly de prijs voor de beste dish. Zij had ogen gemaakt met aan de buitenkant jello, aan de binnenkant chocolade met als vulling een ander type jello. Erg raar om te eten maar wel erg lekker.
Om onze dag goed af te sluiten zijn de Dutchies die avond ook nog verkleed naar Northgate gegaan. Hier hebben we onze ogen uitgekeken naar alle verkledingen. In de Gatsby’s viel het op dat voor de meiden de regel “Kort, korter kortst’ gold. Tot grote vreugde van de heren. Persoonlijk vind ik het jammer dat wij het in NL niet hebben omdat Halloween toch anders dan Carnaval is. Hier gaat het meer om het verkleden en daarna zuipen. Donderdagochtend was een hele stille ochtend met te veel slaande deuren. Iedereen zat nog slaapdronken achter zijn computer. Een teken van een goede nachtfeesten. Studenten waren bijna nergens te bekennen. We zijn die avond zoals gewoonlijk weer naar Fox and Hound gegaan om te poolen maar we hebben het niet te laat gemaakt. Zaterdag. Lekker zo uitslapen in het weekend. Geen ouders die je om 10 uur uit je nest gooien. Alleen een giechelende kamergenoot wanneer hij met meiden loopt te webcammen. Maar dat is veel makkelijker te negeren. Na de rest van de dag lekker lui te zijn geweest, was het ’s avonds tijd voor Masako’s goodbye party. Deze was in de Revolution in Bryan. Met Tim en Micheal ben ik er heen gegaan. Er was een Zuid-Amerikaanse band en we hebben een leuke tijd gehad. Paola was er ook nog met een groep vrienden dus daar ook nog even leuk meegebabbeld. Maar toen was het 2 uur en was het feest voorbij. Het was raar om goodbye te zeggen tegen Masako. Na een knuffel dan toch echt afscheid genomen. Zondag was wasdag en nog beter luierdag nummero 2. Ik heb wel wat aan mijn presentatie gewerk maar vooral wat bijgeslapen. En dat was het dan weer. December komt snel dichterbij. Dat betekent dat ik mijn presentaties af moet gaan maken en ook kijken of ik mijn eerste verslag af kan krijgen. Daarbij ben ik ook aan het kijken of ik mijn PhD programma hier in Amerika kan doen. Ik zal daarvoor een aantal tests moeten doen. Maar iedereen denkt dat ik die makkelijk moet kunnen redden. We zullen zien. Ciao Hier zijn de foto's van Game Day, Tie Dye Party en Halloween
|